Fashion Wednesday: Let it bloom

Wiosna w Paryżu, a dokładniej: w Jardin des Plantes. To wymarzony czas i miejsce na blogowy powrót! Tym bardziej, że podczas spaceru natknęliśmy się na wieszak, bujający się na wietrze nieopodal pięknie kwitnących japońskich wiśni. Przypadek? Nie sądzę!

Nie ukrywam, że powrót na bloga po tak długiej nieobecności nie jest łatwy. Czuję się jak przed publikacją pierwszego wpisu w 2012 roku :-) Czy ktoś tu zagląda? Czy może jednak mieliście już dość modenferowej gęby? Czy zestaw spacerowo-muzealny Was zaciekawi? No właśnie, jeśli jesteśmy już w temacie...

JAK UBRAĆ SIĘ NA WYJŚCIE DO MUZEUM?

Przede wszystkim wygodnie. Chyba, że to my jesteśmy muzealnym eksponatem, który wszyscy mają podziwiać ;-) Ja mam kilka sprawdzonych zestawów, które wrzucam na siebie bez większego zastanawiania się, a ich bazą jest przeważnie moja lekka marynarka, która bez problemu może zastąpić sweter. 

Połączenie długiej spódnicy i płaskich butów skraca sylwetkę, ale ma w sobie dziewczęcy urok :-) Ja mojego kraciastego szaraka dostałam od Mamy. Pokochałam go za koszulowy wygląd, wygodne kieszenie... i szelki! Gniecie się co prawda niemiłosiernie, ale zupełnie mi to nie przeszkadza. Spódnica była ze mną w większości paryskich muzeów, najczęściej właśnie w połączeniu z fioletowymi martensami, których kolor świetnie pasuje do szarej bazy. Są też idealne na dłuższe wyjścia! Podczas kolejnych wyprzedaży mam zamiar zaczaić się na ten sam model, ale w innym kolorze :-)

Będę z niecierpliwością czekać na Wasze komentarze, bo mam nadzieję, że choć trochę za mną tęskniliście. Ja za Wami tęskniłam strrrraszliwie! Ślę Wam moc uścisków i dziękuję, że ze mną jesteście! :-) 

Spring is so beautiful in Paris, especially in the Jardin des Plantes. It's the perfect time and place to start blogging again! Especially since we stumbled upon a clothes hanger, hanged near to the beautiful Japanese cherry tree. It's not a coincidence, that's sure!

I must admit that blogging again after such a long break is not easy. I feel almost like in 2012, when I published my first blog post! Does anyone visit my site? Or maybe you got bored with me? Will you like my outfit, that I wore to go for a walk and to the museum? Well, if we're already speaking about museums...

HOW TO DRESS TO GO TO THE MUSEUM?

First of all, stay comfortable. I think that people shouldn't stare at us more than at the objects exposed in the museum itself ;-) I have some favourite outfits that I keep wearing every time I go to see an exhibition, most of them including my light jacket that can easily replace a sweater.

Combining a long skirt and a pair of flat shoes shortens me a little, but I love the girly charm of this outfit. I got this skirt from my Mom. I love that it looks like a shirt, and that it has pockets! It creases a lot, but I don't care about that. I've already worn this skirt so many times while visiting different Parisian museums, and most of the time I was wearing my Dr. Martens shoes as well. They are perfect for long walks! I think that during next spring sales season I will try to get another pair, just in a different colour :-)

I will be impatiently waiting for your comments. I hope that you missed me even just a tiny little bit, since I missed you all so much! I send you many hugs and thank you for staying here with me! :-)

Le printemps est si beau à Paris, en particulier dans le Jardin des Plantes. Alors c'est le moment et l'endroit idéal pour commencer à bloguer de nouveau ! D'autant plus que nous sommes tombés sur un cintre pendu sur une branche, juste à côté d'un superbe cerisier japonais. Ce ne peut pas être une coïncidence !

Je dois admettre que ce n'est pas facile de reprendre le blog après une si longue pause. Je me sens presque comme en 2012, quand je publiais mon premier article sur Modenfer ! Est-ce que quelqu'un visitera mon site ? Ou peut-être en avez vous marre de me voir ? Aimerez-vous la tenue que je portais le temps d'une petite balade et d'une visite au musée ? Bon, si nous sommes déjà en train de parler de musées...

COMMENT S'HABILLER POUR ALLER AU MUSÉE? 

Tout d'abord, il faut être confortable. Sauf si on est nous-mêmes un objet d'art exposé au musée ;-) J'ai quelques tenues préférées que je porte à chaque fois que je vais au musée avec Olivier, la plupart d'entre elles sont composées autour de ma veste légère qui peut, en cas de besoin, remplacer facilement un pull.

Le combo entre une jupe longue et une paire de chaussures plates me raccourcit un peu, mais je l'aime pour son charme bien girly. Cette jupe, c'est un cadeau de ma Maman. Avec son allure "chemise à carreaux", ses poches et ses bretelles, elle est parfaite ! Elle plisse beaucoup, mais est en même temps tellement confortable, que je le lui pardonne. Je l'ai déjà porté d'innombrables fois, en visitant différents musées, la plupart du temps mariée avec mes Dr. Martens. Ces chaussures sont top quand il faut pas mal marcher ! (et j'espère m'en trouver une deuxième paire, dans une couleur différente, lors des soldes d'été)

J'attends vos commentaires avec impatience ! J'espère que je vous ai manqué, même un tout petit peu, car vous m'avez tous manqués terriblement ! Je vous envoie des bises et je vous remercie d'être ici avec moi ! :-)

Little break

Cześć! Dziś nareszcie mam nieco czasu aby wyjaśnić Wam, dlaczego na Modenferze panuje cisza...

Wiecie, jakoś dziwnie tak patrzeć na bloga, gdzie posty pojawiały się ostatnio co dwa-trzy tygodnie. Lipa straszna, mówię Wam. Denerwuje mnie to w stopniu maksymalnym, bo przez trzy i pół roku prowadzenia Modenfer nie było jeszcze tak długich przerw między wpisami. Nawet gdy miałam bardzo intensywny czas życiowo-pracowy, zawsze starałam się przygotowywać trochę postów na zapas, żeby na blogu nie wiało nudą. Może nie na skalę blogerek, które planują i programują notki na pół roku do przodu, ale zawsze miałam ich kilka zapisanych w specjalnym folderze "w razie W". 

Niestety na początku roku wszystko zaczęło się rozjeżdżać. Działo się dużo różnych (na szczęście głównie pozytywnych, choć mocno czasochłonnych lub stresujących) rzeczy, a ponieważ spadły one na mnie znienacka, cytowany wyżej folder szybciutko się opróżnił. W lutym życie nabrało jeszcze bardziej szalonego rytmu, więc z ciężkim sercem musiałam zrezygnować z wszystkiego, co nie było mi potrzebne do prawidłowego funkcjonowania (czytaj: pozwalało zyskać trochę czasu na sen i jedzenie). Modenfer to moje blogowe dziecko i  dla jego własnego dobra nie mogłam publikować notek, które powstawałyby na szybko i stanowiłyby tylko chwilowe zapchajdziury. Lepiej nie pisać nic, niż pisać byle jak. 

Przez cały ten czas tęskniłam za blogowaniem, a w wolnych chwilach spisywałam (i wciąż spisuję), pomysły na nowe wpisy, bo inspiracja i chęć wciąż są, nawet większe niż kiedykolwiek. Nie ma tylko czasu. 

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że blogowa cisza potrwa jeszcze do kwietnia. Wtedy, jeśli wszystko pójdzie dobrze, będę mogła nareszcie znów wrócić do zajmowania się tym, co kocham i wkładać w to sto procent serca i czasu. Teraz jednak muszę poprosić Was o dodatkową porcję cierpliwości, ale obiecuję, że niedługo wrócę :-)

Jeśli macie jakieś pomysły na wpisy, które chcielibyście zobaczyć na Modenferze w kwietniu, dajcie proszę znać :* Ściskam Was mocno, ślę buziaki i życzę (już na zapas!) smacznych i szczęśliwych Świąt!

P.S. na instagramie bywam nieco częściej, jeśli chcecie, zajrzyjcie TUTAJ!

Hello! Today I finally have some time to explain to you why I've been so silent lately...

You know, it's horrible to see that you're not able to post articles more often than once every two or three weeks. Really horrible, I tell you. It annoys me, because after three and a half years of blogging I've never had so long breaks between blog posts. Even when my life was going crazy, I always had some posts written in advance, waiting to be used in case of lack of time. 

Unfortunately, at the beginning of this year it all started to get really, really intense. Loads of things happened (luckily mostly positive ones, however they were all very time-consuming and stressful), and I wasn't ready to manage everything at the same time. My folder with stocked "emergency posts" got empty really quickly. Then in February, the rythm went even more crazy and I had to give up everything that was not completely necessary, so that I could continue to have some time to sleep or eat. Modenfer is my little baby blog, and for its own good I cannot publish articles that are not finished, or that don't satisfy me. I prefer not to write anything, than to write junk posts.

I'm missing blogging and in my rare moments when I have few spare minutes I write down ideas for new posts. My inspiration and the desire to continue blogging are still there, stronger than ever. I just have not enough time for now.

I'm sure I won't be able to start blogging regularly again until April. Then, if all goes well, I will be able to come back and put all my heart and time in what I love doing. But for now I must ask you to please stay patient, and I promise that I will be back soon :-)

If you have any ideas for articles that you would like to see on Modenfer in April, please let me know! I send you all loads of hugs and I wish you (in advance) a very happy Easter!

P.S. I'm a tiny bit more often on Instagram, check it out HERE if you want!

Salut ! Aujourd'hui, j'ai enfin un peu de temps pour vous expliquer pourquoi je suis si silencieuse ces derniers temps...

Vous savez, c'est horrible de voir qu'on n'est pas en mesure de publier d'articles plus souvent que toutes les deux ou trois semaines. Vraiment horrible, croyez-moi. Cela me dérange et me rends folle, parce que, après trois ans et demi de blogging, je n'ai jamais eu de pauses si longues entre mes publications. Même quand ma vie prenait un rythme infernal, j'ai toujours eu quelques articles "de secours" stockés dans un dossier, prêts à être utilisés au cas où je manque de temps. 

Malheureusement, au début de cette année, tout a commencé à devenir vraiment, vraiment intense. Des tonnes de choses se sont passées (heureusement beaucoup d'entre elles étaient positives, mais elle demandaient beaucoup de temps et étaient stressantes), et je n'ai pas été préparé pour tout ce bazar. Mon dossier avec des articles écrits à l'avance s'est vidé très rapidement. Puis, en Février, le rythme a encore accéléré et j'ai du rayer de ma liste d'activités toutes les choses qui pouvaient me permettre de gagner un peu de temps pour dormir et pour me nourrir, tout simplement. Modenfer, c'est mon bébé-blog, pour son propre bien je ne peux y publier des articles écrits à la va-vite, n'importe comment. Je préfère ne pas écrire du tout, que d'écrire des posts pareils. 

Mon blog me manque, mais dés que j'ai un mini instant de libre, j'écris des idées de posts dans mon carnet. L'inspiration et l'envie sont toujours là, même plus fortes que jamais. Mais je manque de temps, tout simplement. 

Je suis sûre que je ne pourrais pas m'occuper de mon blog avant le mois d'Avril. Ensuite, si tout se passe bien, je serai en mesure de revenir à mon rythme habituel et de donner tout mon cœur et mon temps à mon petit Modenfer. Mais pour l'instant, je dois vous demander de rester patients. Je promets que je serai bientôt de retour :-)

Si vous avez des idées pour des articles que vous aimeriez voir sur Modenfer en Avril, s'il vous plaît laissez-le moi savoir dans les commentaires ! Je vous envoie des bises et je vous souhaite (à l'avance) de très joyeuses Pâques ! 

P.S. Je suis un peu plus présente sur mon Instagram ICI !

Z... is for Zoolander!

Cześć! Dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć o jednym z moich ulubionych filmów. Jest związany z modą, myślę więc, że nie będzie odstawał od normalnej, modenferowej tematyki ;-) W dodatku jest totalnie zakręcony!

Jeśli więc nie znacie jeszcze Zoolandera, zapraszam Was do lektury!

Hi! Today I would like to tell you about one of my favourite films ever. It's about fashion, so I think that you will appreciate it :-) And it's totally crazy!

So if you don't know "Zoolander" yet, continue reading my post!

Salut ! Aujourd'hui, je voudrais vous parler d'un de mes films préférés de tous les temps. En plus, c'est un film qui se déroule dans l'univers de la mode, alors je pense que vous allez l'apprécier :-) Et il est complètement ouf !

Donc, si vous ne connaissez pas encore "Zoolander", je vous invite à lire mon petit article !

Fashion Wednesday on Friday: Gris souris

Hej ho! Dzisiaj przychodzę do Was z zestawem, który pozornie jest takim sobie zwyklakiem-szarakiem. Pozornie, bo gdy przyjrzymy się nieco dłużej, możemy dostrzec ćwieki na kołnierzu płaszcza, błyszczącą poooh!ową nerkę użytą zamiast paska i... całą galaktykę ukrytą w szaliku!

Z szalikiem (a w zasadzie kominem) wiąże się śmieszna historia. Pamiętacie mój post z wełnianymi inspiracjami, o, TEN? Marzyłam o takiej włóczce jak ta na szaliku z pierwszego zdjęcia. Na Święta znalazlam pod choinką niezliczoną ilość dziwnie wyglądających prezentów - każdy z nich był duży, okrągły, osobno spakowany w papier w gwiazdki i przewiązany ozdobną wstążeczką. Okazało się, że Olivier upolował dla mnie cały zapas różnych, pięknych włóczek (plus druty i szydełka w rozmiarach, których jeszcze nie miałam!), a potem jeszcze spędził pół dnia na pakowaniu wszystkiego :-) I właśnie wśród okrągłych pakunków odnalazłam moją wymarzoną włóczkę! Mogę więc kontynuować moją szalikowo-blogową serię, bo w zeszłej stylówce mogliście podziwiać szalik zrobiony przez moją Babcię, a tydzień wcześniej miodowe cudo autorstwa mojej Mamy. Najwyższy  czas na zaprezentowanie modenferowego wyrobu :D

Przy okazji chwalę się też nowymi butami. Marzyłam o Vagabondach, ale ich cena nawet podczas wyprzedaży nie spadała poniżej 60 euro. Kicha straszna, bo buty, które nie są ze skóry, tylko z materiału, nie są dla mnie tyle warte. Zamiast nich kupiłam sandały na lato tej samej firmy, co wydało mi się bardziej rozsądne (spoiler: w tym roku zobaczycie moje gołe stopy!). Jednak podczas latania po sklepach z Olivierem w poszukiwaniu zimowej kurtki dla niego, znalazłam odpowiednik moich wymarzonych Vagabondów w H&M. I chociaż staram się omijać sieciówki, to nie mogłam oprzeć się czerwonej etykietce z ceną 5€. W dodatku została tylko jedna para i to akurat w moim rozmiarze. No czekały na mnie, jak nic! :-) Są cudne, wygodne i leciutkie. Idealne dziewczęce trzewiczki, he, he :-)

Dobra, lecę, bo coś się dzisiaj rozgadałam! Zostawiam Was ze zdjęciami i ślę moc weekendowych buziaków! :-)

P.S. szalik już nie jest mój. Tak spodobał się Olivierowi, że trafił do kategorii ciuchów "na spółę" :D

Hello hello! Today I have for you an outfit that may seem simple, but it's not. When you look closer, you can discover the studs around the collar of my coat, my shiny poooh! bag and... a whole galaxy hidden in my scarf!

Do you remember my post with scarves I made a while ago, you know, THIS one? I dreamed about the yarn that was used to make the scarf from the first photo. And I got it for Christmas from Olivier :-) It was so cute, he bought for me a huge amount of yarn in different colours (and some other knitted-related stuff), and he packed everything separately. It looked great under the Christmas tree! Just imagine huge round packs with cute ribbons, literally everywhere :-) So I made myself a scarf (or, more precisely, an infinity scarf) and now I can show it to you :-) Funny thing is that just one week ago I made a post where I wear a scarf made by my Grandma, and two weeks ago one with a scarf made by my Mom!

I also have a new pair of shoes. I dreamed about Vagabond shoes, but their price even during sales was too high for me, over 60€. It's far too expensive for shoes that aren't leather ones, but made of textile. Instead, I bought a pair of sandals, since it seemed more reasonable for me (spoiler alert: this summer you will finally see my toes!). However, when we went shopping with Olivier, trying to find a winter jacket for him, I saw a copy of my dreamed Vagabond shoes at H&M. I couldn't resist, I just had to buy them! They were just 5€ and the only pair left in the shop was in my size! They're wonderful and very comfortable. Perfect girly shoes, in my style of course :-)

Okay, I'm going to work now, cause I'm too chatty today! I leave you with photos and I wish you all a wonderful weekend! Hugs! :-)

P.S. the scarf is no longer mine. Olivier loved it so much that we decided to place it in the category of clothes that we share together :-)

Saaaaalut mes choupis ! Aujourd'hui, j'ai pour vous un look qui peut sembler simple, mais il n'est pas si simple que ça ! Si vous le regardez de plus près, vous pouvez y découvrir des clous autour du col de mon manteau, un sac argenté poooh! qui remplace ma ceinture et... toute une galaxie cachée dans mon écharpe ! 

Vous souvenez-vous de mon article avec des inspirations au sujet des écharpes, sous savez, CELUI-CI ? Je rêvais de la laine qui a été utilisé pour faire l'écharpe qui est sur la première photo de cet ancien post. Et je l'ai eu pour Noël ! :-) Olivier a acheté pour moi une quantité inimaginable de pelotes de laine différentes (et plein d'autres trucs liés au tricot et au crochet), et en plus il a emballé chaque pelote séparément ! C'était si mignon de voir ça, imaginez des énormes paquets bien ronds avec des rubans tout autour, sous l'arbre de Noël :-) Alors, je me suis fait une écharpe en laine (ou, plus précisément, une écharpe-tube) et aujourd'hui je peux enfin vous la montrer :-) Ce qui est drôle, c'est le fait que la semaine dernière vous avez vu l'écharpe tricotée par ma Mamie, une semaine avant c'était une écharpe faite par ma Maman, et aujourd'hui on continue la trilogie des écharpes-faites-maison :-)

J'ai également une nouvelle paire de chaussures ! Je rêvais de chaussures Vagabond mais leur prix même pendant les soldes était à plus de 60€. Pour moi, c'est trop cher pour des chaussures en textile et non pas en cuir, alors j'ai laissé tomber. Au lieu de cela, j'ai acheté une paire de sandales de la même marque, car cela me semblait plus raisonnable (attention, un spoiler: cet été vous verrez mes orteils !). Cependant, quand nous sommes allés faire du shopping avec Olivier pour trouver une veste pour lui, j'ai vu une paire de chaussures qui ressemblait comme deux gouttes d'eau aux Vagabonds de mes rêves... chez H&M ! Je n'ai pas pu résister, elles étaient à 5€ (c'est presque gratos !) et en plus la seule paire qui restait dans la boutique était à ma taille (signe du destin, non ?). Je les adore ! Elles sont girly et si confortables ! En plus j'ai fait une économie de malade, alors mon petit cœur de radine est rempli de joie :-)

Okay, je file travailler un peu, car je suis super bavarde aujourd'hui ! Je vous laisse avec les photos et je vous souhaite un merveilleux week-end ! Bisous ! :-)

P.S. l'écharpe a changé de propriétaire. Olivier l'a adoré et maintenant elle fait partie de la catégorie de nos vêtements "à partager" :-)